Auteur: Henk Schol. Schols blik op Breda
Keeping up appearances! We doen alsof er niets aan de hand is. Bredanaar Udo Uiterwijk wordt vrijdag met een keurige receptie uitgezwaaid als directeur van het Havenschap Moerdijk. Maar de hapjes en drankjes worden niet echt op Uiterwijks verzoek aangerukt. Hij is buitengeknikkerd.
Twee politicae, wethouder Ada Grootenboer (CDA) van Moerdijk en gedeputeerde van Brabant Cora van Nieuwenhuizen(VVD), allebei bestuurder van het overheidsbedrijf Havenschap Moerdijk, hebben Uiterwijk op de keien gezet. Uiterwijk kritiseerde hun greep uit de kas van een nog niet bestaande nieuwe loot aan de stam van het havenschap: het Logistiek Park Moerdijk.
Natuurlijk: officieel heeft Uiterwijk netjes ontslag genomen. Zo gaat dat in de grote mensenwereld, zeker als je nog iets van je loopbaan wilt maken. Maar het damesduo dat in feite het havenschap bestiert namens gemeente en provincie is onmetelijk teleurgesteld geraakt in Uiterwijk.
Hij schoot hun in een potje bestuurlijke life and cooking gesmede riskante plan met het Logistiek Park Moerdijk aan flarden. De dames hééél verdrietig. In hun prefrontale cortex kwam van alles op gang. ‘Da werden Weiber zu Hyänen’, wist Schiller al. Dan komt er een partijtje worstelen op gang dat de heersende macht in de regel wint. Exit Uiterwijk.
Provincie, Rijk en gemeente Moerdijk en haar inwoners hebben ongeveer twintig jaar over straat gerollebold over een uitbreiding van industriegebied Moerdijk. Moerdijkse Hoek, zo heette dat oude plan, is de nagel aan de doodskist van menig bestuurder. Vooral enkele actiegroepen in de gemeente Moerdijk en, door hen opgejut, de halve gemeenteraad van die verzameling dorpjes, lagen dwars.
Aan dit dode paard wordt niet langer getrokken. Er is een sexy alternatief bedacht: Logistiek Park Moerdijk. Park! Dat klinkt ook al veel vriendelijker dan ‘Hoek’. Kleiner, maar duurzamer ook. Ook dit park wordt aangelegd in de zuidwesthoek van de snelwegen A16 en A17. Die deal hebben Rijk, Ada en Cora gesloten.
De gemeenteraad van Moerdijk, intussen sufgebeukt en ingepakt met spiegeltjes en kralen, doet niet langer moeilijk. Boegbeeld van deze constructieve opstelling is Ada. Bijna de gehele rest was vroeger allemaal tegen, maar is deels om. De een vanwege de cadeautjes, de ander omdat hij ook graag eens wethouder is.
Een kritisch rapport van Uiterwijk bereikte de gemeenteraad niet. De raad nam daar genoegen mee.
Er ligt dus een deal. Die deal is besproken in de gemeenteraad op 16 juli vorig jaar. In 30 vel notulen staat 50 keer het woord ‘risico’. Want wat hebben Ada en Cora bekokstoofd? De spiegeltjes en kraaltjes voor de inboorlingen van Moerdijk bestaan uit een kleine duizend nieuwe woningen links (overbodig in tijden van krimp, maar dat terzijde) , een weg rechts, een stationszone bij Lage Zwaluwe en zo nog wat. Ze komen voor een belangrijk deel uit dezelfde pan, waarin het havenschap zijn logistieke park (voor-)bereidt. Moerdijk Meer Mogelijk heet dit peperdure eenpansgerecht.
Wat is het probleem: Ada en Cora rekenen zich rijk. Niet zo gek, want ze willen eindelijk wel eens van die ellendige geschiedenis van een groter industriegebied af. Er moet een kogel door de kerk. Dus worden toekomstige opbrengsten van grondverkopen door dat nieuwe Logistieke Park alvast opgepeuzeld om die spiegeltjes en kraaltjes te financieren. Dat legt een zware hypotheek op dat nieuwe bedrijf, helemaal in onzekere economische tijden. Ook verschuiven de grote, in Azië beginnende logistieke aanvoerlijnen langzaam naar de achterkant van Europa (Roemenië, Turkije). Dus hoe snel dat nieuwe Park vol loopt met bedrijven, is zeer de vraag. Rotterdam zou in het Park mee moeten doen, maar als ik Rotterdammer was, zou ik nog eens heel goed naar de cijfertjes en de voorspellingen kijken.
De twee dames hebben niettemin aan de package-deal “Park+spiegeltjes+kraaltjes” hun prestige verbonden. Tsja, als het zó ver is, wordt de kans op bestuurlijke fouten groter. En dat is weer aantrekkelijk voor politieke bestuurders: op het moment dat de rekening komt, zijn zij al lang weg. Cora is bijna al weg, die is Tweede Kamerlid voor de VVD geworden.
De gedreven, maar ook ietwat eigenzinnige ambtenaar Uiterwijk heeft van een zieltogend schapje een winstgevend havenbedrijf gemaakt. Die credits verdient hij. Cadeautip voor Ada en Cora: een CD-tje van Otis Redding: “Sittin’ on the dock of the bay…..watching the ships roll in.. and watch ‘em roll away again.” En als Udo dan de dames iets terug wil geven, doe maar Queen (hier dubbel geladen): “I want it all and I want it now!”
|
|
